Η μηδική είναι το κυριότερο κτηνοτροφικό φυτό της χώρας μας.

Καλλιεργείται για την παραγωγή σανού, χλωρού χόρτου και βοσκής σε ποτιστικά ή ξηρικά χωράφια σε όλες τις περιοχές της χώρας.

Συγκαλλιέργεια μηδικής με ετήσιο αγροστώδες εφαρμόζεται στη φθινοπωρινή σπορά και κύριο σκοπό έχει να προστατεύσει τα ευαίσθητα νεαρά φυτά της μηδικής από τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα και την πλούσια παραγωγή χόρτου πολύ νωρίς την άνοιξη.

Συγκαλλιέργεια μηδικής με πολυετές αγροστώδες εφαρμόζεται για παραγωγή χόρτου καλύτερης ποιότητας για επιτόπου βόσκηση ή για ενσίρωση και μειώνονται οι πιθανότητες να προκληθεί τυμπανισμός στα ζώα κατά τη βόσκηση. Τα πιο κατάλληλα πολυετή αγρωστώδη για το σκοπό αυτό είναι η Δακτυλίδα και η Φεστούκα.

Ευνοϊκοί παράγοντες για την εκμετάλλευση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της μηδικής είναι: ψηλές θερμοκρασίες, αρκετό νερό, πλούσιο και βαθύ έδαφος.

Το ψύχος, η περίσσεια υγρασίας στο έδαφος και το χαμηλό «ΡΗ» είναι περιοριστικοί παράγοντες. Μεσοπρώιμες ποικιλίες μηδικής μπορούν να καλλιεργηθούν με επιτυχία σε οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας. Τα πολύ όξινα εδάφη (ΡΗ 5,5), αυτά που κατακλύζονται από νερά και αυτά που έχουν αδιαπέραστο στρώμα σε μικρό βάθος (30-40 εκατ.) πρέπει να αποκλείονται από την καλλιέργεια της μηδικής. Τα όξινα, τα πολύ αλκαλικά, τα πολύ συνεκτικά, τα πολύ αμμουδερά, τα φτωχά σε ασβέστιο και αυτά που δεν στραγγίζουν καλά είναι να αποφεύγονται. Να «προτιμούνται» τα βαθιά, μέσης σύστασης γόνιμα εδάφη, που στραγγίζουν καλά και περιέχουν αρκετό ασβέστιο.

Το βαθύ καλοκαιρινό όργωμα είναι απαραίτητο και αν η πυκνότητα των πολυετών ζιζανίων είναι μεγάλη τότε ένα ακόμη καλοκαιρινό όργωμα, στο συνηθισμένο βάθος, συντελεί στη ριζικότερη καταπολέμηση τους. Το χειμώνα γίνεται ένα κοινό όργωμα για την καταστροφή των ζιζανίων. Την άνοιξη οι επεμβάσεις που γίνονται είναι πάντοτε ελαφρές και αποσκοπούν στην καταστροφή των ζιζανίων και στην καλή προετοιμασία «κλίνης σπόρου». Η φρέζα πρέπει να «ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ» σαν μέσο προετοιμασίας του εδάφους.

Η σπορά γίνεται ή με το χέρι στα πεταχτά ή με σπαρτική μηχανή σε γραμμές (απαραίτητα για τις σποροπαραγωγικές καλλιέργειες).

Η καλύτερη απόσταση γραμμών είναι τα 20 εκατ. για τις σανοδοτικές και τα 40 εκατ. για τις ποτιστικές σποροπαραγωγικές καλλιέργειες. Η σπορά πρέπει να γίνει σε μικρό βάθος (1-2 εκατ.) και να σκεπασθεί καλά ο σπόρος. Αν οι εδαφικές συνθήκες το επιτρέπουν, καλό είναι, να γίνει ελαφρό κυλίνδρισμα για να έλθει σε επαφή ο σπόρος με το χώμα και να συγκρατηθεί η υγρασία στο επιφανειακό στρώμα του εδάφους. Αν επικρατεί ξηρασία και χαθεί η επιφανειακή υγρασία είναι απαραίτητο να γίνουν ελαφρά ποτίσματα με τεχνίτη βροχή.

Όταν η σπορά γίνεται με το χέρι ή με κοινές σπαρτικές μηχανές σίτου, οι ποσότητες σπόρου που συνιστώνται είναι 2 έως 2,5 κιλά ανά στρέμμα, για τις σανοδοτικές και 1 έως 1,5 κιλά ανά στρέμμα, για τις σποροπαραγωγικές καλλιέργειες. Αν χρησιμοποιηθεί περισσότερος σπόρος δεν είναι μόνο αδικαιολόγητη, αλλά σοβαρό τεχνικό λάθος.

Ο όρος διαχείριση εδώ αναφέρεται στους θερισμούς για σανό ή σπόρο, στη βόσκηση και στη διάρκεια του μηδικεώνα.

Στης ανοιξιάτικης σποράς σανοδοτικές καλλιέργειες ο πρώτος θερισμός γίνεται στην έναρξη προς γενίκευση της άνθησης (40-45%). Στο ίδιο στάδιο γίνονται και οι άλλοι θερισμοί του πρώτου έτους εκτός από τον τελευταίο που γίνεται αρκετά πριν από την συνηθισμένη ημερομηνία εμφανίσεως των παγετών και εφόσον η βλάστηση έχει ύψος >30 εκ. Από το δεύτερο έτος και μετά ο πρώτος θερισμός γίνεται όταν ωριμάσει η βλάστηση. Οι άλλοι θερισμοί γίνονται όπως τον πρώτο χρόνο.

Σιις καλλιέργειες αυτές αφήνεται για παραγωγή σπόρου η πρώτη βλάστηση χωρίς να γίνει θερισμός για σανό. Από το δεύτερο έτος και μετά στις σποροπαραγωγικές καλλιέργειες γίνεται πρώτα ένας θερισμός για σανό και αφήνεται η δεύτερη βλάστηση για παραγωγή σπόρου. Ο χρόνος του πρώτου θερισμού ρυθμίζεται έτσι ώστε η άνθηση της δεύτερης αναβλάστησης να συμπέσει με ευνοϊκές συνθήκες για τη γονιμοποίηση – καρπόδεση και τη θρέψη του σπόρου. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου συγκεντρώνει, στις περισσότερες περιοχές της χώρας μας, τις μεγαλύτερες προϋποθέσεις για το σκοπό αυτό. Τα έντομα, επικονιαστές, είναι συνήθως την εποχή αυτή αρκετά, η τοποθέτηση όμως 1-2 κυψελών /στρέμμα ευνοεί περισσότερο την καρπόδεση.

Η συγκομιδή του σπόρου γίνεται όταν το 75-80% των καρπών (λουβιών) πάρει κιτρινωπό προς καστανό χρώμα. Τα διάφορα αποφυλλωτικά επιταχύνουν την ξήρανση φύλλων και βλαστών και διευκολύνουν τον θεριζοαλωνισμό. Η μηδική πρέπει να κόβεται σε ύψος 5 εκ. περίπου πάνω από το έδαφος για καλύτερα αποτελέσματα. Κοπή σε μεγαλύτερο ύψος σημαίνει απώλεια παραγωγής, κοπή σε μικρότερο ύψος μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημίες μέχρι και καταστροφή των “κεφαλών” της μηδικής. Τα περιστρεφόμενα χορτοκοπτικά αν δεν ρυθμιστούν καλά θερίζουν πολύ χαμηλά και προκαλούν πολύ σοβαρές ζημίες στη μηδική.

Το θεριζόμενο χόρτο πρέπει να απομακρυνθεί το δυνατό συντομότερα από την επιφάνεια του μηδικεώνα για να διευκολύνουμε το ξεκίνημα της νέας αναβλάστησης. Τα φύλλα περιέχουν τα περισσότερα θρεπτικά στοιχεία και φροντίδα μας πρέπει να είναι οι όσο γίνεται μικρότερες απώλειες. Χόρτο με 15% περίπου υγρασία είναι κατάλληλο για δεματοποίηση.

Συγκομιδή τριφυλλιού

Ανάλογα με την περιοχή στις σανοδοτικές καλλιέργειες γίνονται 5-6 κοπές το χρόνο και στις σποροπαραγωγικές 1 για σπόρο και 2-3 για σανό. Στην ξηρική καλλιέργεια ο καλύτερος τρόπος αξιοποιήσεως της αραιάς και χαμηλής καλοκαιρινής αναβλάστησης είναι η βόσκηση. Η φθινοπωρινή αναβλάστηση της ποτιστικής και ξηρικής μηδικής προσφέρεται επίσης για βόσκηση, αρκεί να απομακρύνονται έγκαιρα τα ζώα πολύ πριν από τη συνηθισμένη ημερομηνία εμφανίσεως των παγετών. Η υπερβόσκηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημίες στις κεφαλές της μηδικής και αραίωμα. Η υπερβόσκηση είναι μια από τις κυριότερες αιτίες πρόωρου αραιώματος της μηδικής. Τις μεγαλύτερες αποδόσεις σε σανό παίρνουμε το δεύτερο ή τρίτο χρόνο, αλλά και οι αποδόσεις του τέταρτου, πέμπτου έτους είναι ικανοποιητικές. Οι πρώιμες ποικιλίες αραιώνουν γρηγορότερα ακόμα και όταν εφαρμόζεται η σωστή διαχείριση. Οι μεσοπρώιμες ελληνικές ποικιλίες «ΥΠΑΤΗ» και «ΥΛΙΚΗ» είναι από τις πιο μακρόβιες. Οι ξηρικοί μηδικεώνες αντίθετα από ότι πιστεύαμε παλαιοτέρα διατηρούνται περισσότερο από τους ποτιστικούς.

Πηγή: Βελβίνα Ναυπάκτου

Και προσθέτει: «Σε επικοινωνία που είχαμε το 2014 με τον ΟΠΕΚΕΚΕ πάντα μας απαντούσαν ότι θα πληρωθούμε σε λίγες ημέρες. Όμως ακόμη δεν έχουμε εισπράξει τα χρήματα που μας χρωστάνε. Στείλαμε και πριν λίγους μήνες επιστολή προς το υπουργείο αλλά ακόμη δεν μας έχουν απαντήσει. Πάντως έχουν ολοκληρωθεί όλοι οι έλεγχοι.

Σε ερωτήσεις που κάναμε στη ΔΑΟΚ Αιτωλοακαρνανίας μας απάντησαν ότι εδώ και ένα έτος τους ζητάνε τα στοιχεία και τις αιτήσεις πληρωμής για να ολοκληρωθεί η πληρωμή. Ακόμη όμως δεν τους έχει δοθεί αυτή η εντολή. Τα κονδύλια τα έχουν εισπράξει από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά δεν τα έχουν καταβάλλει. Το γεγονός ότι στα πλάνα πληρωμών, που ανακοινώθηκαν πρόσφατα από τον κ. Αποστόλου, εμείς για άλλη μια φορά «δεν υπάρχουμε» μας ανησυχεί.

Έχω εντάξει 50 στρέμματα στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και περιμένω να εισπράξω 3.000 ευρώ για κάθε έτος (2013, 2014, 2015). Έχω προγραμματίσει με αυτά τα χρήματα να καλλιεργήσω. Με τι χρήματα όμως θα αγοράσω σπόρους; Τα παιδιά μου πεινάνε. Ποιος θα με βοηθήσει; Το κράτος έκανε μια συμφωνία μαζί μου και δεν τηρεί τους όρους της. Αν δεν θέλουνε να πληρώσουν γιατί μας εντάσσουν σε αυτά τα προγράμματα;».

Τι αφορά το συγκεκριμένο πρόγραμμα

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανήκει στο ΠΑΑ 2007 – 2013. Αφορά περιοχές που έχουν σταματήσει την καλλιέργεια καπνού και έχουν μεταβεί σε άλλη καλλιέργεια. Δικαιούχοι ήταν γεωργοί που είχαν ενεργοποιήσει το 2009 δικαιώματα προερχόμενα από καπνό και αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μετατρέψουν συγκεκριμένα ποσοστά των ποτιστικών καλλιεργειών (αραβόσιτου, βαμβακιού, μηδικής) σε ξηρική αμειψισπορά (για παράδειγμα ξηρικά σιτηρά, βίκο).

Ο προϋπολογισμός της Δράσης όταν προκηρύχθηκε το 2012 ανερχόταν στα 3 εκατ. ευρώ και το ύψος της ενίσχυσης σε 60 ευρώ / στρέμμα ετησίως.

Οι δεσμεύσεις των δικαιούχων ήταν:

1. Από τα αγροτεμάχια που καλλιέργησαν το 2012 με αρδευόμενο αραβόσιτο, αρδευόμενο βαμβάκι και αρδευόμενη μηδική και τα δήλωσαν στην Αίτηση Ενιαίας Ενίσχυσης του 2012, να επιλέξουν σε ποια από αυτά επιθυμούν να εφαρμόσουν αμειψισπορά με ξηρικές καλλιέργειες. Η έκταση αυτή θα είναι η επιλέξιμη έκταση.

2. Η έκταση που θα καλλιεργηθεί με ξηρικά θα είναι:
– 80% της επιλέξιμης έκτασης στην περίπτωση που η ποτιστική καλλιέργεια ήταν αραβόσιτος,
– 65% της επιλέξιμης έκτασης στην περίπτωση που η ποτιστική καλλιέργεια ήταν βαμβάκι,
– 70% της επιλέξιμης έκτασης στην περίπτωση που η ποτιστική καλλιέργεια ήταν μηδική.

Εφόσον ο παραγωγός είχε επιλέξει αγροτεμάχια στα οποία το 2012 καλλιέργησε περισσότερες της μίας επιλέξιμης καλλιέργειας, τότε το σύνολο της έκτασης που θα καλλιεργηθεί με ξηρικά θα είναι το σύνολο των επιμέρους ποσοστών.

Δηλαδή, αν έχουμε:
Α= 30 στρ. αρδευόμενο αραβόσιτο
Β= 20 στρ. αρδευόμενο βαμβάκι
Γ= 50 στρ. αρδευόμενη μηδική
Η έκταση που αντιστοιχεί σε ξηρικά είναι:
(Α x 80%) + (B x 65%) + (Γ x 70%) = (30 x 80%) + (20 x 65%) + (50 x 70%) = 72 στρ.

Η έκταση αυτή των ξηρικών είναι η ελάχιστη, που πρέπει ο δικαιούχος να καλλιεργεί κάθε έτος και για όλη τη διάρκεια της πενταετίας. Στην υπόλοιπη επιλέξιμη έκταση, η οποία δεν καλύπτεται με ξηρικές καλλιέργειες, ο παραγωγός καλλιεργεί αραβόσιτο, βαμβάκι ή μηδική.

Πηγή: Αγρότυπος

Μέχρι το τέλος του 2015 ευελπιστεί το υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, να εξοφλήσει τις εκκρεμότητες σε κτηνοτρόφους του έτους 2014, ενώ μέχρι τον Ιούλιο θα πληρωθούν υπόλοιπα ενισχύσεων και αποζημιώσεων που αφορούν στα έτη 2008-2013.

Αυτό είπε στη βουλή ο Βαγγέλης Αποστόλου, απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Φώτη Γραικού.

«Για τις αποζημιώσεις των κτηνοτρόφων έχει εγκριθεί συνολική πίστωση που αφορά ιδιαίτερα την εξισωτική αποζημίωση του 2014, πόσο-πίστωση εκατόν τριάντα εκατομμυρίων ευρώ.

Έχουν ήδη ξεκινήσει οι πληρωμές από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίες θα ολοκληρωθούν –έτσι προβλέπεται- μέχρι το τέλος του 2015, ενώ παράλληλα πληρώνονται και τυχόν εκκρεμότητες των προηγούμενων χρόνων.

Το ποσό της ενίσχυσης θα καταβληθεί στον κάθε δικαιούχο όπως προβλέπεται στις αποφάσεις εφαρμογής και βεβαίως, προσδιορίζεται πάντα σε σχέση με το μέγεθος της εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα με τους αξιοποιούμενους βοσκότοπους. Μέχρι σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί πληρωμές συνολικού ύψους 44. 000. 000 ευρώ σε πενήντα δύο χιλιάδες περίπου δικαιούχους», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. αναπληρωτής υπουργός.

Τέλος ανέφερε πως προγραμματίζεται μέχρι το φθινόπωρο να δοθούν 4,5 εκατομμύρια ευρώ για την αναζωογόνηση του ζωικού πληθυσμού.

Πηγή:agronews

Το Τμήμα Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου της Διοίκησης Αγροτικής Οικονομίας της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, ενημερώνει ότι τίθεται σε εφαρμογή η ψηφιακή υπηρεσία του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τις εξετάσεις χορήγησης του πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων, το οποίο χορηγείται κατόπιν επιτυχούς εξέτασης σε πιστοποιημένα εξεταστικά κέντρα.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 4 του άρθρου 20 του ν. 4036/2012 (ΦΕΚ Α’8), από τις 26 Νοεμβρίου 2015 η πώληση γεωργικών φαρμάκων εγκεκριμένων για επαγγελματική χρήση περιορίζεται στα άτομα που διαθέτουν το πιστοποιητικό γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων και εφόσον εξασφαλιστεί ότι η χρήση των γεωργικών φαρμάκων γίνεται από πρόσωπο ή υπό την επίβλεψη προσώπου, στο οποίο έχει χορηγηθεί το εν λόγω πιστοποιητικό.

Υποχρέωση απόκτησης πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης των γεωργικών φαρμάκων έχει το άτομο στο όνομα του οποίου εκδίδονται τα παραστατικά προμήθειας των γεωργικών φαρμάκων. Σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο το συγκεκριμένο άτομο δεν έχει τη δυνατότητα να υποβληθεί στη διαδικασία των εξετάσεων, υποχρεούται να συνεργάζεται με άλλο άτομο (συγγενικό ή τρίτο) που είναι κάτοχος πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων και που θα έχει την ευθύνη της επίβλεψης. Σ’ αυτήν την περίπτωση, ο επιβλέπων τη χρήση αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για την ορθή χρήση των γεωργικών φαρμάκων και υποχρεούται αμέσως μετά τη χρήση τους να καταγράφει ενυπόγραφα την εφαρμογή. Για παράδειγμα, εφόσον σε μία οικογένεια τα παραστατικά αγοράς γεωργικών φαρμάκων εκδίδονται σε ένα από τα μέλη της, αλλά κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας διενεργεί ή επιβλέπει τη χρήση, το άτομο αυτό οφείλει να αποκτήσει πιστοποιητικό γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων προκειμένου να επιτρέπεται η προμήθεια γεωργικών φαρμάκων στα μέλη της οικογένειας, αναλαμβάνοντας την πλήρη ευθύνη της χρήσης.

Ενημερώνουμε τους ενδιαφερομένους ότι για την απόκτηση του πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων, δεν είναι υποχρεωτική η παρακολούθηση προγράμματος κατάρτισης.

Επίσης, στην ιστοσελίδα http://ppp-usercert.minagric.gr/ είναι διαθέσιμη δωρεάν ψηφιακή εφαρμογή με τις ερωτήσεις που τίθενται στις εξετάσεις χορήγησης του πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων, στην οποία οι ενδιαφερόμενοι έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τις γνώσεις τους. 

Ακόμη, η Υπηρεσία μας ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους ότι στην ιστοσελίδα (http://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/Georgika_Farmaka/elenxoi/SYSXOPIS_ERWTHSEIS__v.5.0.pdf) υπάρχει βάση δεδομένων με αναρτημένο εκπαιδευτικό υλικό που αποτελείται από ερωτήσεις μαζί με τις απαντήσεις τους και η οποία επικαιροποιείται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Επισημαίνεται ότι η κατοχή πτυχίου γεωπόνου Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΑΕΙ) ή πτυχίου Τμήματος Φυτικής Παραγωγής ή Τμήματος Διοίκησης Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων της Σχολής Τεχνολογίας Γεωπονίας ή Τμήματος Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας της Σχολής Γεωπονίας των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΤΕΙ) ή ισότιμου πτυχίου ή διπλώματος αντίστοιχων ειδικοτήτων σχολών κράτους μέλους της ΕΕ ή χωρών εκτός ΕΕ, ενέχει θέση πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων αορίστου χρόνου.

Οι εξετάσεις χορήγησης πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων διενεργούνται σύμφωνα με τα παρακάτω οριζόμενα:
-η διάρκεια εξέτασης καθορίζεται σε ενενήντα (90) λεπτά της ώρας.
-οι εξετάσεις διενεργούνται μόνον καθημερινές, από Δευτέρα έως Παρασκευή, εκτός των επισήμων αργιών και από ώρα 8:00 πμ έως 2:00 μμ.η εξέταση του υποψήφιου περιλαμβάνει 50 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, από τις οποίες πρέπει να απαντήσει σωστά σε τουλάχιστον 35 ερωτήσεις, προκειμένου να του χορηγηθεί το πιστοποιητικό γνώσεων ορθολογικής χρήσης των γεωργικών φαρμάκων. Σε κάθε ερώτηση μόνο μία επιλογή είναι σωστή, ενώ οι ερωτήσεις των εξετάσεων επιλέγονται τυχαία από τη βάση δεδομένων που αναφέρθηκε σε προηγούμενη παράγραφο.
-κατά τη διάρκεια των εξετάσεων οι ενδιαφερόμενοι δεν πρέπει να έχουν μαζί τους ηλεκτρονικές συσκευές (κινητό τηλέφωνο, ταμπλέτα, υπολογιστή κλπ) ή εποπτικό ή διδακτικό ή άλλο υλικό που σχετίζεται με την ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων. Σε αντίθετη περίπτωση ο επιτηρητής δεν επιτρέπει την έναρξη της εξέτασης ή εφόσον η παράβαση διαπιστωθεί μετά την έναρξη της εξέτασης, διακόπτει την εξέταση αυτών. Σε περίπτωση επανάληψης της παράβασης, ο ενδιαφερόμενος στερείται του δικαιώματος συμμετοχής στις εξετάσεις πιστοποίησης για χρονικό διάστημα ενός (1) μήνα.
-οι υποψήφιοι απαντούν στις ερωτήσεις χωρίς να ομιλούν ή να συνεργάζονται με άλλους υποψηφίους. Σε αντίθετη περίπτωση ο επιτηρητής διακόπτει την εξέταση.
-μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης οι ενδιαφερόμενοι ενημερώνονται άμεσα για τον αριθμό των ερωτήσεων που απάντησαν ορθά και για -τη χορήγηση ή μη του πιστοποιητικού. Ακολούθως, το Εξεταστικό Κέντρο εκτυπώνει και παραδίδει σε κάθε υποψήφιο που ολοκλήρωσε με επιτυχία τις εξετάσεις, το πιστοποιητικό γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων.

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα 2413 511119 (Σταυρίδης Δ.), 2413 511209 (Λιακατάς Θ.) και 2413 511181 (Εξάρχου Α.)

Πηγή: agrocapital

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση με τα απαραίτητα δικαιολογητικά στα γραφεία της ΔΑΟΚ Π.Ε. Αιτωλ/νίας (Διοικητήριο-Μεσολόγγι) από τις 18/06 έως και 29/06/2015.

Πηγή: agrotypos

Για την πορεία της φετινής χρονιάς ο κ. Ανδρέας Τσουκαλάς, πρόεδρος του Συλλόγου Πατατοπαραγωγών Ηλείας αναφέρει στον ΑγροΤύπο: «οι τιμές αυτή την περίοδο κυμαίνονται στα 30 λεπτά το κιλό περίπου αλλά δεν υπάρχει παραγωγή. Αυτός είναι και ο λόγος που κρατιούνται σε αυτά τα επίπεδα».
Απαντώντας σε ερώτησή μας σχετικά με τις τιμές παραγωγών πέρσι την αντίστοιχη περίοδο μας αναφέρει ότι δεν ξεπερνούσαν τα 12 λεπτά το κιλό.

Από την πλευρά του ο παραγωγός από τα Δουνέικα Ηλείας, κ. Ανδρέας Ψαχούλιας σημειώνει: «οι τιμές στην πατάτα καταγράφουν μια τάση ανόδου και κυμαίνονται στ 30 – 31 λεπτά το κιλό. Αυτό συμβαίνει διότι έχουν τελειώσει τα δεύτερης ποιότητας προϊόντα και συγκομίζονται οι όψιμες που είναι καλής ποιότητας και παραγωγικές. Επιπλέον αυτή την περίοδο πατάτες συγκομίζει μόνο η Ηλεία. Μέχρι τέλη Ιουλίου που θα ξεκινήσει την συγκομιδή και η Τρίπολη οι τιμές αναμένονται καλές εκτός και αν έχουμε κάποια μεγάλη εισαγωγή και κατρακυλήσουν όπως συνέχει αρκετές φορές στο παρελθόν.

Πηγή: agrotypos

Ο καπνός είναι μονοετές, ποώδες φυτό και ανήκει στο γένος Νικοτιανή (Nicotiana), το οποίο καλλιεργείται για τα φύλλα του, τα οποία μετά από κατάλληλη επεξεργασία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή καπνικών προϊόντων, όπως τσιγάρα κλπ.

Ο βλαστός του καπνού φτάνει το ύψος των 2 μέτρων, τα άνθη του είναι σωληνόμορφα λευκού, ροζ ή κόκκινου χρώματος και σχηματίζουν ταξιανθίες. Ο καρπός είναι κάψα και περιέχει μερικές χιλιάδες σπόρια. Ο καπνός γονιμοποιείται εύκολα με τα έντομα και τον άνεμο. Ο κοινός καπνός είναι το είδος ταμπάκο, μονοετές, ιθαγενές φυτό της Νοτίου Αμερικής. Τα φύλλα του εναλλάσσονται και είναι είτε με μίσχους είτε χωρίς ,φτάνοντας στο μήκος τα 80 εκατοστά. Ο βλαστός του είναι τριχοειδής με μικρές ίνες που εκκρίνουν ένα ιξώδες υγρό.

Το χαρακτηριστικό του καπνού είναι η νικοτίνη, ένα αλκαλοειδές της ομάδας των πυριδινών, που βρίσκεται κυρίως στα φύλλα. Είναι εθιστικό και χαρακτηρίζεται σαν ναρκωτικό. Η ποσότητα της νικοτίνης στο φυτό εξαρτάται από το είδος, την ποικιλία και τις κλιματολογικές συνθήκες. Στα καπνά των πούρων επειδή υφίστανται ειδική επεξεργασία με διάφορες ζυμώσεις, χάνεται αρκετή ποσότητα νικοτίνης.

Καπνά

Δύο είναι οι βασικοί τύποι καπνού:

1) Αμερικάνικα καπνά:
Είναι 3 οι βασικοί τύποι των Αμερικάνικων καπνών.

α) Ο τύπος Βιρτζίνια που κάθε φυτό έχει 25 περίπου φύλλα μεγάλου μεγέθους με χρώμα κιτρινωπό που οφείλεται κυρίως στη σύσταση του εδάφους των αγρών που καλλιεργείται.

β) Τα καπνά τύπου Μπέρλεϋ (Burley) των οποίων τα φύλλα είναι μικρότερα από τα Βιρτζίνια και το χρώμα των φύλλων τους είναι πράσινο ανοιχτό ο βλαστός τους δε λευκοκίτρινος. Ο τύπος αυτός καλλιεργείται και στην Ελλάδα.

γ)Τέλος τα καπνά τύπου Fire-cured με τα φύλλα τους να έχουν μαύρο χρώμα , σκληρή υφή και ιδιαίτερη βαριά γεύση.

2) Ανατολικά καπνά:
Καλλιεργούνται σε εδάφη ξηρά και φτωχά είναι δε ποικιλίες καπνών με μικρά και κοντά φύλλα. Θεωρούνται αρκετά εύγευστα καπνά και πολύ καλής ποιότητας. Βρίσκονται σε καλλιέργειες στην Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Τουρκία, Συρία και αλλού. Τα καλύτερης ποιότητας ανατολικά καπνά φύονται στις Μεσογειακές χώρες και ωριμάζουν κυρίως τις ξηρές περιόδους χωρίς πολλές βροχές.

 Ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα

Μέχρι πρόσφατα καλλιεργούνταν στην Ελλάδα περί τις 80 ποικιλίες, υποποικιλίες και βιότυποι καπνών. Οι κυριώτερες ήταν:

1) Μπασμάς Μακεδονίας.

Αρωματικός καπνός Καλλιεργείται στην Ανατολική Μακεδονία. Τα φύλλα του είναι κοντά με λεπτές νευρώσεις, αρκετά ελαστικά.

2) Μπασμάς Ξάνθης.

Ο πιο αρωματικός του κόσμου , εξαιρετικής ποιότητας. Τα φύλλα του έχουν μέτριο πάχος και ερυθροκίτρινο χρώμα όταν ξεραθούν. Καλλιεργείται στη Χρυσούπολη Καβάλας στο Σιδηρόνερο Δράμας και στις περιοχές της Δυτικής Θράκης.

3) Ζίχνα.

Μοιάζει με τους μπασμάδες και το άρωμα του είναι αρκετά έντονο. Καλλιεργείται στην επαρχία Φυλλίδας.

4) Ουδέτερος Μακεδονίας.

Ψηλό φυτό με μεγάλα φύλλα ανοιχτού πράσινου χρώματος. Είναι καπνά φτωχά σε νικοτίνη και το άρωμα τους είναι ελάχιστο έως ανύπαρκτο. Καλλιεργούνται σε μικρή κλίμακα σε διάφορες περιοχές της Μακεδονίας.

5) Τσεμπέλια Αγρινίου.

Χαμηλά φυτά με παχιά μεγάλα φύλλα χωρίς μίσχο. Το χρώμα τους είναι ανοιχτό και καλλιεργούνται κυρίως στην Αιτωλοακαρνανία, Ιωάννινα και Θεσπρωτία. Θεωρούνται τα καλλίτερα για παρασκευή τσιγάρων και καταναλώνονται αποκλειστικά εγχώρια.

6) Μπασή – Μπαγλή.

Καλλιεργούνται στην περιοχή της Προσοτσάνης. Ψηλά καπνά , φύλλα με μίσχους μετρίου μεγέθους. Θεωρούνται μέτριας ποιότητας.

7) Μυρωδάτα Αγρινίου.

Παρά την ονομασία τους το άρωμα των καπνών αυτών είναι φτωχό. Είναι ποτιστική ποικιλία και απαιτεί υγρό έδαφος για να αναπτυχθεί. Όταν τα φύλλα ξεραθούν τότε αποκτούν χρυσοκίτρινο χρώμα. Είναι φτωχά σε περιεκτικότητα νικοτίνης.

8) Μαχαλά.

Είναι ποικιλία καπνών με πολύ λεπτά φύλλα. Το κάπνισμα τους είναι ήπιο και γλυκό ενώ δεν έχουν καθόλου άρωμα.

9) Μπέρλι .

Αμερικάνικος τύπος καπνού που τελευταία καλλιεργείται ευρέως στην Ελλάδα. Ο τύπος αυτός καλλιεργείται σε πεδινά εδάφη καλά αρδευόμενα και οι στρεμματικές αποδόσεις του είναι μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες των ανατολικών τύπων.

Συγκομιδή καπνού

Πηγή:Wikipedia

 Το λινάρι συγκαταλάγεται στα προϊόντα βιομηχανικής ζήτησης. Το λινάρι είναι Αγγειόσπερμο, ποώδες, δικότυλο φυτό και καλλιεργείται για τις κλωστικές  ίνες του, από τις οποίες κατασκευάζονται λινά νήματα και υφάσματα. 

 Το λινάρι είναι ετήσιο φυτό και οι κυριότερες ποικιλίες του είναι δύο. Αυτές που καλλιεργούνται για τις ίνες τους και λέγονται κλωστικές και αυτές που  καλλιεργούνται για τους σπόρους τους, από τα οποία βγαίνει ένα είδος λαδιού, το λινέλαιο. Οι τελευταίες λέγονται ελαιοδοτικές ποικιλίες. Το ύψος του φυτού  στις κλωστικές ποικιλίες φτάνει το 1,5 μέτρο, ενώ στις ελαιοδοτικές το ένα.

 Τα άνθη του έχουν πέντε πέταλα και είναι χρώματος γαλάζιου ή μπλε, σπανιότερα λευκού ή απαλού ροζ. Τα φύλλα του είναι χωρίς μίσχο, λογχοειδή και  πέφτουν όταν το φυτό ωριμάζει. Ο καρπός είναι κάψα και περιέχει 10 περίπου γυαλιστερά, ωοειδή σπόρια.

 Στο φλοιό του βλαστού υπάρχουν πολλές ίνες που τον σταθεροποιούν. Αυτές οι κλωστικές ίνες χρησιμοποιούνται στην κατασκευή νημάτων και υφασμάτων.  Σε κάθε βλαστό υπάρχουν γύρω στις 40 δέσμες ινών και κάθε δέσμη έχει μήκος 25 έως 70 εκατοστά. Οι ίνες αποτελούνται από μεμονωμένα κυλινδρικά  κύτταρα που συγκρατούνται μεταξύ τους από διάφορες κολλώδεις ουσίες.

 Το λινάρι ευδοκιμεί σε εύκρατα κλίματα χωρίς μεγάλες και έντονες βροχοπτώσεις. Στις περισσότερες περιοχές το λινάρι φυτεύεται κάθε 5 χρόνια στο ίδιο  χωράφι γιατί είναι ιδιαίτερα απαιτητικό στην άντληση θρεπτικών ουσιών από το έδαφος με συνέπεια την εξάντληση του εδάφους. Η συγκομιδή γίνεται όταν  πέσουν τα φύλλα ένα περίπου μήνα μετά την εμφάνιση των πρώτων ανθών. Γίνεται με μηχανικό ξερίζωμα και τα ξεριζωμένα φυτά τοποθετούνται σε ειδικούς χώρους μέχρι να ξεραθούν. Στη συνέχεια αποχωρίζονται τα περιττά σώματα και οι καρποί που περιέχουν τα ελαιώδη σπόρια και οι αποξηραμένοι βλαστοί γίνονται δεμάτια και προωθούνται για περαιτέρω επεξεργασία.

Στα ψυχρότερα κλίματα η κλωστή του λιναριού γίνεται λεπτή. Στα ζεστά κλίματα κάνει χοντρή κλωστή. Το πυκνοσπαρμένο λινάρι κάνει καλή (ψιλή) κλωστή, το μέτριο κλωστή και σπόρο και το αραιό σπόρο.

Πηγή:Wikipedia

Το βαμβάκι συγκαταλέγεται στα προϊόντα βιομηχανικής ζήτησης. Το βαμβάκι είναι Αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό και καλλιεργείται για τις ίνες του.

Η επιστημονική του ονομασία είναι γοσύπιο και οι βλαστοί του διακλαδώνονται φτάνοντας σε ύψος το 1,5 μέτρο, αλλά και τα 6 μέτρα στις δενδροειδείς ποικιλίες.

Έχει φύλλα με μακρύ μίσχο, μεγάλα και με έλασμα. Στη βάση του μίσχου βρίσκονται δύο μικρά παράφυλλα, συνήθως οδοντωτά. Τα άνθη βγαίνουν από τις μασχάλες των φύλλων και είναι μεγάλα, μοναχικά και παράγονται από ανθοφόρους οφθαλμούς. Οι ανθοφόροι οφθαλμοί στην αρχή τους μοιάζουν με μικρές πυραμίδες και στο στάδιο αυτό τα άνθη του λέγονται χτένια.

Ο καρπός του είναι κάψα και έχει 8-10 σπόρια που περιβάλλονται από λευκές ίνες. Οι ώριμες ίνες αποτελούνται κατά μεγάλο ποσοστό από κυτταρίνη.

Σήμερα, το βαμβάκι καλλιεργείται σε πολλές χώρες της γης, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της παραγωγής προέρχεται από το βόρειο ημισφαίριο.

Τα είδη που καλλιεργούνται σήμερα είναι τέσσερα:

1) Αδρότριχο βαμβάκι ή Χνουδωτό βαμβάκι.

Το πιο κοινά καλλιεργούμενο δίνει πάνω από το 90% της παγκόσμιας παραγωγής. Είναι και το μοναδικό είδος που καλλιεργείται στην Ελλάδα. Το είδος αυτό είναι πολυετές αλλά στην Ελλάδα καλλιεργείται ως μονοετές γιατί δεν επιβιώνει σε κρύο χειμώνα. Οι ίνες που παράγει φτάνουν τα 45 χιλιοστόμετρα μήκος και χαρακτηριστικό του είναι το χνούδι που περικλείει τα σπόρια του. Τα άνθη του είναι λευκά όταν ανοίξουν αλλά στην πορεία αλλάζουν χρώμα και γίνονται κόκκινα ή μοβ. Είναι βαμβάκι υψηλής ποιότητας με μεγάλη αντοχή, ελαστικότητα, πολύ καλή στιλπνότητα και ομοιομορφία.

2) Ποώδες βαμβάκι.

Βρίσκεται αυτοφυές στο Πακιστάν στην Ινδία και σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής. Παλαιότερα η καλλιέργεια του ήταν πολύ διαδεδομένη αλλά σήμερα οι καλλιέργειες του αντικαταστάθηκαν από το χνουδωτό βαμβάκι που είναι πολύ καλλίτερης ποιότητας. Στην Ελλάδα το καλλιεργούσαν μέχρι το 1950 στη Λιβαδειά όπου ήταν γνωστό με την ονομασία Δαδιώτικο και στις Σέρρες.

3) Βαρβαδεινό βαμβάκι.

Πολυετή και ετήσια φυτά που τα περισσότερα είναι δενδροειδή και φτάνουν σε ύψος και τα 6 μέτρα. Η καταγωγή του είδους αυτού είναι η λατινική Αμερική και σήμερα καλλιεργείται στην Αίγυπτο, το Σουδάν, σε πρώην Σοβιετικές χώρες, στις Η.Π.Α., στη Βραζιλία και το Περού. Τα κλαδιά του βαμβακιού αυτού είναι πλάγια και τα φύλλα του έχουν μεγάλες σχισμές Τα σπόρια του είναι κυανού χρώματος και τα άνθη είναι κιτρινωπά με μία κηλίδα στη βάση του κάθε πέταλου. Οι ίνες του είναι οι μακρύτερες από όλα τα είδη και φτάνουν και τα 50 χιλιοστόμετρα είναι καλής ποιότητας , λεπτές και μαλακές.

4) Δενδρώδες βαμβάκι.

Βρίσκεται αυτοφυές στο Πακιστάν , τη Σρι Λάνκα και την Ινδία όπου θεωρείται ιερό φυτό γι αυτό βρίσκεται έξω από πολλούς ναούς. Οι ίνες του είναι πολύ κοντές και όχι τόσο καλής ποιότητας γι αυτό η καλλιέργεια του είναι πολύ περιορισμένη.

Πηγή:Βαμβάκι

Όσπρια ονομάζονται τα φυτά και οι καρποί μιας ολόκληρης οικογένειας φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια των Χεδρωπών (Leguminosae) ή αλλιώς Κυαμοειδών (Fabaceae). Τα όσπρια χρησιμοποιούνται άμεσα για τη διατροφή του ανθρώπου, ενώ πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των ζώων.

Ανάμεσα στα όσπρια, που καταναλώνει άμεσα ο άνθρωπος, ανήκουν τα φασόλια, οι φακές, τα  ρεβίθια, τα κουκιά, τα μπιζέλια, τα φιστίκια, η σόγια και άλλα.

Φασόλια

Στην κατηγορία των οσπρίων, που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή διάφορων καταναλωτικών προϊόντων, την πρώτη και βασική θέση κατέχει  η σόγια.  Από τη σόγια παρασκευάζονται σήμερα πάνω από 120 διαφορετικά καταναλώσιμα από τον άνθρωπο προϊόντα μεταξύ των  οποίων κρέας, τυρί, γάλα, κακάο, βούτυρο κλπ.

Το βασικό χαρακτηριστικό των οσπρίων είναι ότι περιέχουν μεγάλο ποσοστό από πρωτεΐνες (γι’ αυτό και ονομάζονται “το κρέας του φτωχού”), που αποτελούν βασικό συστατικό της ανθρώπινης διατροφής. Η σόγια και τα φιστίκια περιέχουν ακόμη και λάδι.

Τα όσπρια είναι γνωστή τροφή των ανθρώπων από τα πολύ παλιά χρόνια. Οι πρωτεΐνες που περιέχουν αρκετά από αυτά, όπως είναι  η σόγια, τα φασόλια κλπ. μπορούν να υποκαταστήσουν ως ένα βαθμό τις ζωικές πρωτεΐνες, που είναι απαραίτητες για τη διατροφή του ανθρώπου.

Παράλληλα, περιέχουν μεγάλο ποσοστό κυτταρίνης που τα κάνουν να είναι δύσπεπτα, και τελείως ακατάλληλη τροφή για όσους υποφέρουν από διάφορες στομαχικές ανωμαλίες.

Πηγή:Wikipedia